Naskiĝo de la Dipatrino

-A +A

Naskiĝo de la sanktega Dipatrino

La hodiaŭa eklezia himno, belega tropario, rakontas al ni la tutan sekreton de nia savado kaj la sekreton de nia ĝojo. „Naskiĝo de la Sanktega Dipatrino, – diras la tropario, – anoncis ĝojon al la mondo”. Kial? Ĉar kun Ŝi, fakte, venis Sinjoro Kristo en tiun ĉi mondon. Li pro Ŝi kaj tra Ŝi fariĝis homo kaj donis al ni ĉion kion Li kiel Dihomo povis doni al ni: ĉiujn ĝojojn de la paradizo sur la tero, kiu fariĝis infero pro la homaj pekoj. La Sanktega Dipatrino, naskante Sinjoron Kriston, naskis savon al la mondo. Naskinte Dion al ni, Ŝi naskis Tiun, Kiu deprenis kondamnon de sur la homa popolo, kondamnon de morto, kondamnon de infero kaj regadon de diablo.

Fako: 

Naskiĝo de la Dipatrino

En la Evangelio nia Sinjoro kaj Dio diras: kiam por ido venas tempo naskiĝi, estas malĝojo, sed kiam ĝi jam naskiĝis – ekestas nura ĝojo, ĉar nova vivo aperis en la mondo… Kiam naskiĝas infaneto, la ĉirkaŭantoj miras: kia estos ĝia sorto? Nun estas nur la unua tago de ĝia vivo, sed kia estos la longa vico de tagoj, kiuj konsistigas la homan vivon? Kaj kia estos la lasta tago, kiu estos la rezulto de ĉio, kio estigis la vivon de homo? Hodiaŭ ni celebras la naskiĝon de la Dipatrino, kaj niaj pensoj estas pri Ŝi. Ŝi naskiĝis, – laŭ la Evangelio, – ne el volo de karno, nek el volo de viro; Ŝi naskiĝis el Dio. Ŝi naskiĝis kiel la lasta, fina ero en la longa ĉeno de homoj, viroj kaj virinoj, kiuj dum la tuta homa historio batalis: ili batalis por la pureco, ili batalis por la kredo kaj la pleneco, ili batalis por la homeco, ili strebis, ke sur la unua loko en ilia vivo estu Dio, ke ili adoru Lin laŭ vero kaj servu Lin kun fidelo.

Fako: 
Subscribe to RSS - Naskiĝo de la Dipatrino